6 Şubat depremlerinin yıl dönümünde, Eskişehir’den Hatay’a gönderilen bir yardım kolisinin içinden çıkan duygusal not ve o notun ulaştığı görevlinin yıllar sonra gelen itirafı, felaketin unutulmaz dayanışma ruhunu bir kez daha gözler önüne serdi.
"En Sevdiğim Bebeğimi Size Yolluyorum"
Depremin hemen ardından tüm Türkiye tek yürek olurken, Eskişehir’den Hatay’a gönderilen bir yardım kolisi, içindeki notla hafızalara kazınmıştı. Eskişehirli küçük Tuana Nur, paylaştığı notunda şu ifadelere yer vermişti: "Deprem olduğuna çok üzüldüm, sizin yanınızdayım. Kalbimiz, dualarımız sizinle. Size en sevdiğim oyuncak bebeğim Elsa ve Anna'yı yolluyorum. Ben Tuana Nur, Eskişehir."
Yıllar Sonra Gelen Duygusal İtiraf
Depremin yıl dönümünde, o günlerde Hatay’da görev yapan bir kişinin yaptığı paylaşım, bu iyilik köprüsünün son halkasını tamamladı. Uzun süre yaşadığı psikolojik travma nedeniyle arşivini açamadığını belirten görevli, Tuana Nur’un kolisini açtığı anları şu sözlerle anlattı: Hatay’da görev yapmıştım. Tuana Nur’un kolisini açmıştım bizzat ellerimle. Çok güzel bir kız çocuğuna giydirdim bunları. Selam olsun Eskişehir’e, arşivimi uzun zaman açamadım, psikolojiyi atlatamadım.’’
Dayanışmanın Sembollerinden Biri Oldu
6 Şubat’ın yıl dönümünde ortaya çıkan bu anı, Eskişehir halkının depremzedelerle kurduğu gönül bağının en somut örneklerinden biri olarak kayıtlara geçti. Küçük bir çocuğun en sevdiği oyuncağından vazgeçerek kurduğu bu köprü, felaketin karanlığında umudun simgesi olmaya devam ediyor.